Haatzaaiers, creolen: Joy Delima

Joy Delima is van alle leden van het lijstje Haatzaaiers, creolen vermoedelijk wel de jongste, op het moment van de start van deze verzameling in juli 2020 24 jaren oud, en dient mede als bewijs dat het óf aangeboren is, óf dat er iets inzit waardoor de opvattingen waar het om gaat automatisch binnengezogen worden.

Welk laatste kennelijk ook aangeboren is.

In haar geval hebben we ons keurig gehouden aan de regel: "Drie incidenten = verzameling", dus de eerste twee zijn oudere gevallen, eerst genoteerd in Haatzaaiers, diversen uitleg of detail . Hier de eerste van die twee, door de Volkskrant vanwege de racistische taal pront op de voorpagina gezet (de Volkskrant 19-11-2019):

Die voetballer in het groot (die het koekje kreeg dat eigenlijk voor Jerry Afriyie uitleg of detail en de rest van de racisten van KOZP bestemd was maar ja zo werken die dingen vaak in het harde leven, hè ...) leidt nogal af, maar het gaat dus om de tekst bij die mevrouw daarboven:
  Actrice Joy Delima: 'Glad haar staat voor 'good hair'. Als je ver wilt komen in het leven, moet je zulk haar hebben'

De bekende zwarte haatzaaiende blankenhaat.
    De werkelijkheid: talloze decennia hebben blanke vrouwen hun uiterste best gedaan krullen in hun haar te krijgen ...
    Oftewel: "Haat is haat als er HAAT op staat" ...
    Wat in de binnenkant natuurlijk nog een dunnetjes wordt overgedaan:

Ongeveer terzelfder tijd was er ophef rond Gerard Cox en iets met allochtonen, waarop Volkskrant-journalist Jean-Rat Geelen uitleg of detail de term "Rasartiest" introduceerde.
    Hier is een archetypisch gevalletje, dus.

Maar er bleek al eerder materiaal te bestaan, eerder gebruikt bij Creolen, haatzaaien (de Volkskrant, 11-09-2019, door Herien Wensink):
  Interview | Joy Delima

Pride and Joy

... actrice Joy Delima ( 25 )

Toen ik klein was had je geen zwarte vrouwelijke rolmodellen. Ja, Beyoncé en Oprah, en dat was het

Fotobijschrift: Joy Delima: 'Ik vind het leuk mannen te spelen die zo ver mogelijk van mij afstaan: oudere, witte, zelfvoldane, Trump-achtige types.

... Dan volgt een kwetsbare bekentenis ... waarmee Delima het publiek een gevoelig lesje leert. Over hokjesdenken, stereotypen en (racistische) vooroordelen, ...
    ... in haar afstudeervoorstelling, Stamboom monologen ... is een zelfportret op celniveau.
    In deze geestige en bewogen solo zoomt ze in op haar eigen dna, om een rijk en gecompliceerd verhaal te vertellen over afkomst, identiteit en ontheemding. Delima heeft een Surinaamse moeder en een Curaçaose vader, die weer wortels heeft in Colombia en Venezuela. 'Dat mijn stamboom wijdvertakt zou zijn, wist ik al wel.'
    Samen met haar toenmalige vriend deed ze voor de voorstelling een dna-test. 'Ik wilde me graag identificeren met een bepaalde groep, of een volk. Misschien, dacht ik, kun je de vraag 'wie ben ik?' wel beantwoorden door uit te pluizen waar je vandaan komt. Vandaar die dna-test. Het kostte 80 euro, maar ik kreeg het van mijn ex als kerstcadeau.' De uitslag, uit een laboratorium in Houston, Texas, wees uit dat haar vriend 98 procent West-Europees is en 2 procent Fins. Witter kan haast niet. Daarop doopte ze hem tot Casper het Spookje.
    Joy blijkt zelf een melange van maar liefst elf verschillende etniciteiten: ze is deels Nigeriaans, een stukje West-Afrikaans, een beetje Centraal-Afrikaans en ook nog 2,5 procent Masai. 'Elf etniciteiten van vier verschillende continenten! Wat zegt dat? Wat moet je daarmee? Ik vond het alleen maar heel verwarrend.'
    Verder onderzoek wijst bovendien uit dat haar naam niet haar echte naam is. Haar achternaam is ooit verkeerd genoteerd in een gemeenteregister. Eigenlijk zou ze Delmina moeten heten: 'Van d'Elmina: afkomstig van Elmina, Goudkust, nu Ghana, vroeger het centrum van de slavenhandel van de West-Indische Compagnie.' Haar stamboom kent een lange reeks tot slaaf gemaakten, blijkt. Dat is pijnlijk en indrukwekkend. 'Eindelijk had ik namen bij die gruwelijke geschiedenis. Dit waren mensen met wie ik kon meevoelen. Zo kwam een abstract en onbegrijpelijk lijden opeens veel dichterbij.'
    Maar van vaderskant doet ze een onaangename ontdekking: onder haar voorouders zijn niet alleen slachtoffers van de slavernij. Pluist ze haar vaders stamboom uit tot in de 17de eeuw, dan blijkt daar ene Cornelis Specht uit Utrecht in te staan. Cornelis Specht, die in 1713 een van de rijkste mensen was op Curaçao, nadat hij in 1660 een grote plantage had gekocht. Cornelis Specht, 'plantagehouder'. Delima: 'Ook wel: slavendrijver.'
    Delima ging in eerste instantie ervan uit dat je moet weten waar je vandaan komt, om je thuis te voelen. Maar een antwoord op haar vragen krijgt ze niet, integendeel. 'Ik was op zoek gegaan naar mijn black roots, maar ik vond witte slavenhouders.'
    In het eerste jaar van de Arnhemse toneelschool begon ze zich te verdiepen in haar afkomst en identiteit. Ze herinnert zich het moment nog goed: ze zat pas een paar weken op school toen ze de afstudeerfoto's van haar voorgangers bekeek, een geschiedenis van bijna zestig jaar gevat in evenzoveel klassenfoto's. Tof om te zien, interessant. Maar toen ze bij Romana Vrede kwam, lichting 1999, begon er iets te knagen. Wacht, nog eens kijken, helemaal terug naar het begin, opnieuw alle foto's langs, maar nee: Romana was echt de enige. De enige zwarte vrouw.
    'Dat maakte mij dus de tweede zwarte vrouw ooit op die school. In 2015! Totaal bizar. Heel pijnlijk vond ik ook dat ik het eerst niet eens doorhad, alles in mijn leven was altijd wit. Pas toen ik Romana zag, de uitzondering, viel het kwartje. Daarna begon het me op te vallen: witte acteurs, witte gezelschappen, witte zalen. Ook de links-progressieve theatersector is gewoon een heel witte wereld.'
    Door deze ontdekking werd ze zich bewuster van haar positie en haar rol. 'Toen ik klein was had je geen zwarte vrouwelijke rolmodellen. Ja, Beyoncé en Oprah, en dat was het. Dat begint nu gelukkig een klein beetje te veranderen, maar het kan nog veel beter. Dus ja, ik wil graag in toffe films en series spelen, maar niet alleen voor mezelf: ik hoop ook dat ik een voorbeeld kan zijn voor anderen.
    'Nog veel te vaak wordt er weer een Nederlandse romcom gemaakt met een volledig witte cast. Heeft niemand dan daarover nagedacht? Dat is toch pijnlijk? Als filmmaker of artistiek leider is het je taak je bewust te zijn van wat er gebeurt in de maatschappij. Je beweert dat je mensen iets laat zien van de wereld, dus moet je je inspannen om die wereld te leren kennen en correct weer te geven.'
    Op een filmset of in het repetitielokaal gaat Delima hierover graag het gesprek aan. Soms praat ze mee over hoe een script representatiever kan. En oppervlakkige rollen als zwarte edelfigurant, daar bedankt ze voor. ...

Een volbloed zwarte racist en haatzaaier.
    Dat allemaal uitgebreid over de Volkskrant uitgesmeerd:
 
 

Ter compensatie nog deze:
  Tussentitel: Ik kom misschien lief en meisjesachtig over, maar op toneel hou ik juist van lelijk en grotesk

Is dus:
  Ik kom misschien lief en meisjesachtig over, maar ik ben juist lelijk en grotesk

Amen.

Toen kwamen de brandstichtingen en plunderingen door de zwarte OnlyBlackLivesMatter-beweging in Amerika (na de dood-bij-arrestatie van de zwarte crimineel George Floyd), en de eropvolgende campagne van de Volkskrant en soortgelijke media met de boodschap "Vanwege de dood-bij-arrestatie van George Floyd zijn de gewone blanke Nederlanders allemaal gore racisten" uitleg of detail . Iedereen en alles dat men vond dat een bewijs hiervan was werd en wordt erbij gesleept, en dus ook Joy Delima (de Volkskrant, 15-06-2020)

Fijn, die foto: krijsnegerin.
    De tekst (de Volkskrant, 15-06-2020, door Herien Wensink):
  De solovoorstelling van Joy Delima vormt een indrukwekkend visitekaartje

De actrice vliegt met veelzijdig spel het onderwerp racisme aan.

... het onderwerp is racisme.
    ... de klasgenoot die stelt dat zij zich 'met haar kleur' in deze tijd geen zorgen hoeft te maken over werk ... sociopaat die haar onverdroten vraagt of het binnenste van de vagina van een zwarte vrouw inderdaad roze is. ..., werd ze zich bewust van haar kleur. ... hoeveel terloopse rotopmerkingen ...
    ... het alledaagse racisme ... verlangen naar een heldere identiteit ...
    ... institutioneel racisme ... een veelomvattend, complex en vaak geraffineerd geheel ...

Het commentaar destijds: "Weer iemand die het van harte met ons eens zal zijn dat het geen leven is in Nederland voor zwarten en dat we de zwarten van hun band met Nederland moeten verlossen. Dat wil zeggen: ze verlossen van het Nederlandschap ."

Nu dan de derde en aanleiding vormende. Een "special" in het Volkskrant Magazine, inclusief uitgebreide reclame. Maar dit keer beginnen we met de tekst (de Volkskrant, 04-07-2020, door Herien Wensink):
  Interview Joy Delima

... Haar solo Stamboom monologen gaat over alledaags racisme en identiteit. ...

Joy Delima trekt haar rug krom en kijkt scheel. In haar solo Stamboom monologen imiteert de actrice een nerveuze, sneue man die haar in de kroeg veel te gretig een reeks impertinente, seksistische vragen stelt. Hoe zwart haar laatste vriend was. Of ze weleens met een witte man... En o ja, trouwens, hij heeft een keer gehoord... Kan zij bevestigen dat de binnenkant van de vagina van een zwarte vrouw inderdaad roze is?    ...

Oftewel: "Alle gewone blanke Nederlanders zijn gore racisten".
    Riposte:
  Gerard Cox maakt zichzelf drie keer zo breed. In zijn solo Cultuurverrijking vertelt de acteur over zijn ervaringen met de geneugten van allochtone immigratie: "Sta ik in de rij bij de kassa geduldig te wachten, komt er zo'n negerin met d'r driedubbel dikke kont en duwt me gewoon opzij."

Hij zou afgemaakt worden.
    Dan nu de plaatjes:
 
 
 
 
 
 

Met de vraag: "Op welke van deze foto's is het het meest duidelijk dat het hetzelfde zal worden als haar soortgenoten in de openbaarheid, Gargard uitleg of detail , Nourhussen uitleg of detail , Simons uitleg of detail , Wekker uitleg of detail , enzovoort: een ongewassen stuk vreten.
    En om de wedstrijd eerlijk te houden, die kleine op de voorpagina nog een keertje:

Kiest u maar!
    Nog wat gewone haatzaai-dingetjes uit de tekst:
  Je zei zelf in de Volkskrant dat het klassieke repertoiretoneel bestaat uit 'oude stukken van witte mannen'.

Riposte: Het klassieke creoolse repertoire bestaat uit 'oeroude zwarte klaagzang naar aanleiding van de blanke superioriteit' ".
  Krijg je nooit vervelende reacties?
'Jawel, ook. Toevallig laatst nog, een paar nare reacties op de aankondiging van mijn solo op de Facebookpagina van ITA. Iemand noemde mijn solo - ongezien - 'gekleurde aanstellerij' en schreef: 'ik ben hier wel klaar mee.'

Ja hoor ... Je schrijft als zwarte een stuk met de titel Stamboom monologen, en dan ben je verbaasd dat er mensen zijn die meteen wel snappen wat er dan volgt: "Alle gewone blanke Nederlanders zijn gore racisten" ...
  Zij voelen zich door zoiets kennelijk meteen geraakt in hun witte zijn. Dat is echt white fragility op z'n allerergst. (De term 'white fragility' verwijst naar de weerzin of het onvermogen van witte mensen om over hun eigen (onbewuste) vooroordelen te praten, red.)

Juiste definitie van 'white fragility': "Alle gewone blanke Nederlanders zijn gore racisten".
    Riposte:
  De term 'black fragility' verwijst naar de weerzin of het onvermogen van zwarte mensen om over hun eigen sociaal-culturele-maatschappelijke mislukken te praten.

En:
  Wat is volgens jou het minimum dat witte mensen kunnen doen in het gesprek over racisme?
'Zich verplaatsen in een ander. En zichzelf wit noemen in plaats van blank. Blank is geen neutrale term: het betekent rein en onbevlekt.'

Oftewel: "Alle gewone blanke Nederlanders zijn gore racisten".
  Op Instagram postte je een foto met een bord, 'White Silence = Violence'. Dat vind ik een heftige tekst. Natuurlijk ben ik tegen racisme. Ben ik schuldig aan geweld als ik me daar niet publiekelijk tegen uitspreek?
'Voor mij is die uitspraak een oproep aan witte mensen om zich ook uit te spreken tegen racisme in hun eigen witte vriendenkring.

Oftewel: "Alle gewone blanke Nederlanders zijn gore racisten".
  '... Terwijl: racisme is óók jullie probleem, en jullie verantwoordelijkheid.'

Oftewel: "Alle gewone blanke Nederlanders zijn gore racisten".
    En qua empathie:
  ' ...  ik ga het gesprek niet meer aan met mensen die meteen keihard in de aanval gaan ...'

Oftewel: "Ik ga meteen keihard in de aanval met beschuldigingen van racisme, maar niemand mag iets terugzeggen".
    En nog even een samenvatting van de Volkskrant:
  ...    In haar solo onderzoekt Delima in korte, scherp gemonteerde scènes verschillende vormen van alledaags racisme. ...

Oftewel: "Ik ga meteen keihard in de aanval met beschuldigingen van racisme, maar niemand mag iets terugzeggen".
    Nou, die Delima kan best wel meteen meedoen met de verkiezing: Zwart Top-Monster van Nederland.

De Volkskrant, het afgelopen jaar vooral bezig met corona (met tussendoor nog veel Koude Oorlog), heeft weer tijd voor haar hobby's. Zoals het blankenhaat-zaaien. Joy mag ook weer meedoen - we nemen voor het gemak ook even de anderen mee. Eerst het beeld (de Volkskrant, 05-02-2021):
 

Met deze verbale hoogtepuntjes (de Volkskrant, 05-02-2021, door Anna van Leeuwen en Ianthe Sahadat):
  'Met kennis voorkom je misverstanden'

Remy Bonjasky (45), voormalig wereldkampioen kickboksen en eigenaar van Bonjasky Academy.

Tussentitel: Op school had ik wel meer over Suriname willen horen

Dat laatste: dat hadden de Marokkanen, Turken, Antillianen, Kaap Verdianen, Ghanezen, Somaliërs, Eritreeërs en nog zo'n 150 andere nationaliteiten ook.
    Oftewel: realiteitszin: nul.
    Dan het eerste:
  ...    Slavernij wordt vaak klein gemaakt ...

Onjuist.

  ...    Slavernij ... Nederland is erop groot geworden.'

Onjuist.
    Oftewel: kennis: ook nul.
    Hier Joy:
  'Ik zocht mijn zwarte roots en kwam uit bij een witte slavendrijver'

Joy Delima (26) is actrice bij het Internationaal Theater Amsterdam. Vorig jaar speelde ze haar solovoorstelling Stamboom monologen, over identiteit en alledaags racisme.

Met de volgende kenmerkende uitspraken:.
  ...    'Dat was het moment dat ik me realiseerde dat mijn voorouders uit Afrika komen. Waarvandaan weten we natuurlijk niet, want die hele geschiedenis is gewist. Dat is goed gelukt, besefte ik, want ik heb nul binding met mijn echte roots.
   'Ik besloot een dna-test te doen. Er kwamen elf etniciteiten uit, dus het zei nog niks. Het hoogste percentage was Nigeriaans: 41,3 procent. Laatst had ik een gesprek met een Nigeriaanse man. Hij zei: 'Laat me raden, Nigeriaans?' Dat zag hij aan mijn jukbeenderen, neus en ogen. Of het waar is weet ik niet, maar ik merkte dat ik het fijn vond dat iemand me kon herleiden.

Leuk, hè, die contradictie: die 42,3 procent zegt niks, en een willekeurige Nigeriaan ziet meteen dat ik een Nigeriaan ben.
    Die OJ Simpson was ook niet schuldig ondanks het feit dat er een bebloede handschoen en een schoenafdruk van hem afkomstig op de plaats deltict werden gevonden ...
    Overigens heeft Joy de haat niet in haar eentje ontwikkeld:
  'Met de hulp van Mitchell Esajas (van historisch archief en cultureel centrum The Black Archives) heb ik gezocht naar de voorouders van mijn moeder in Suriname. ... '

Mitchell Esajas ... uitleg of detail . De man die de Schilderswijk in de brand stak ... (omdat een veel te dikke zwarte die dreigde met een pistool overleed bij zijn arrestatie waartegen hij zich verzette zoals alle woeste zwarten doen).


Naar Haatzaaien, allochtoon , Creolen, cultuur , of site home ·.

5 jul.2020