PC-club: Mark van Ostaijen
Mark van Ostaijen is één van de eindeloze reeks kabouters die bij
introductie in de Vuilniskrant aangeprezen werd als brenger van nieuw
geluid.
Het blijkt tot nu toe altijd wokisme te zijn, tot en met
wokisme van de ergste soort.
Bij Ostaijen was dat niet anders.
We hebben het tot nu toe laten zitten, maar dit werd toch echt te veel (de Volkskrant,
21-10-2025, column door Marc van Ostaijen, bestuurssocioloog):
Het vorige product van deze soort was, recent, van Marie Antoinette
Curvers , waar we alleen maar onder plakten "Tieft op, Curvers".
Maar omdat het een première is, hier wat uitgebreider commentaar. Eerst de algemene dingen:
En de slechte eigenschappen van het buitenland ...
... zijn in feite Nederlandse eigenschappen.
Verder heb je nog wat diverse politieke en maatshcappelijke dingen ... :
... , en nog een verzameling onder het motto "diversen", maar laten we maar
overgaan om waar het natuurlijk allemaal om draait:
En drie, twee, één keer raden waar dat 'al meer dan twee decennia' voor
staat:
Hoe heeft u het kunnen raden ... En voor de
zekerheid: die bezwaren tegen immigratie van parasiterende en criminele en
agressieve barbaren
zijn ...
... xenofobie. Ook Ostaijen is HDNW: Het
Doodtrappen Niet Waard
.
"Ze zijn volkomen gestoord", is iets dat deze redactie graag schrijft.
En we krijgen weer eens een bevestiging. Het onderwerp is iets heel anders (de Volkskrant,
10-03-2026, column door Marc van Ostaijen, bestuurssocioloog):
Niet het onderwerp voor ons, maar ten eerste zijn onze hersenen
natuurlijk wel ontzettend belangrijk, en ten tweede is er hier ook weer
sprake van het Joodse Absolutisme: "erg belangrijk" wordt "is alles".
Dat is ook gestoord. Maar het gaat hier om deze
gestoordheid:
Zoals gezegd: volkomen gestoord. Want
opschrijvende precies het tegenovergestelde van de werkelijkheid.
M. van Ostaijen: "Er zijn in Nederland niet zes miljoen
immigranten erbij gekomen sinds 1970".
Er zijn tussenpozen, maar de
hoogtepunten lijken wel extra hoog. De kwestie: een neger die met eindeloos
veel bombarie benoemd tot professor in Cambridge, bleek te hebben gelogen
over zijn verleden, zijn cv, en de originaliteit van zijn wetenschappelijke
werk. En toen dat uitkwam, maakte hij, hebbende twee
dochters, met het toppunt van gebrek aan verantoordelijkheid en egomanie,
een einde aan zijn leven. Dat de niet-originaliteit
van zijn academische werk is tegenwooridg het makkelijkst te bewijzen, en is
geen enkele twijfel over. Het middelste bleek ook niet
zo moeilijk, aangezien hij minstens twee feiten opsomde waaronder deelname
aan eem beroemd BBC-televisieprogramma, dat bij naspeuren een leugen bleek.
Het eerste, zijn verleden, bleek wat moeilijker maar iemand die er zich over
uitspraak ontkende ook diverse details, zoals de claim van het slachtoffer
voor zijn twaalfde niet te kunnen hebben lezen of schrijven.
"Kijk eens wat een meteorische en glansrijke ontwikkeling ik heb
doorgemaakt!". En dna was daar nog de claim 600 mijl
oftewel bijna 1000 kilometer te hebben hard gelopen in zes dagen.
Uh, 24 marathons is zes dagen ... Bij latere kritiek
verbeterde hij dat tot in twaalf dagen ... Dit gaat te
ruim voor bij absurd om dat goed te kunnen uitdrukken.
We proberen het met "obsceen absurd". Dit dus naast
zijn academische acitvitieten. Dan had 'ie ook nog zes
miljoen opgehaald voor goede doelen ... Alleen deze
dingen al had voldoende moeten zijn een zeer hoge score op diverse DSM-V
facetten. Toen er uiteindelijk, na een eerste op
censuur gefaalde eerste poging, iemand met voldoende academische
geloofwaardigheid kwam die het plagiaat bewees, stortte het hele bouwwerk
in. Dit bouwwerk
(de Volkskrant, 22-08-2026, door Hassan Bahara en Esma Linnemann):
Een bouwwerk opgetrokken op vier pijlers: Ideologie, Ideologie,
Ideologie, en Ideologie. Overal waar het wokisme niet
heerst, is het hele geval in oneindig veel kleine stukken getrokken, met
relatief nog steeds te weinig nadruk op de totaal absurd gestoorde
secundaire verschijnselen naast het vergelijkenderwijs banale plagiaat.
Als er ergens ooit waarschuwingen vooraf bij een komende individuele
psychologische ramp zijn gegeven, dan is het in dit specifieke geval.
Hier is een bijna net zo ernstig geval. Uit eerbied voor de integriteit van
de patiënt, eerst zijn hele eigen verhaal
(de Volkskrant, 25-08-2026, column door Marc van Ostaijen, bestuurssocioloog):
Roept u maar ... Of met een bekende
ligbank-psychologengrap: "Also, fangen wir an ...".
Het lot van Jason Arday heeft helemaal nul komma niets met 'de
wetenschap' te maken. Het lot van Jason Arday is het product van wokisme. En
wokisme is een tegenovergestelde van wetenschap.
Een claim: "Mijn compas is zuiver afgesteld, in tegenstelling tot de
mensen waar ik het over ga hebben". Een uiting van een
overbekende psychologische kwaal: zelfoverschatting. Richting niveau
"grandioze ..."
Een eerste feitelijk argument: er zijn andere wetenschappers die fouten
hebben begaan (het bewijs van die fouten in het aangehaalde geval ontbreekt,
zodat het eigenlijk valt onder "Hear say". Gerucht).
De redenatie zelf is natuurlijk foutief: dat anderen fouten hebben gemaakt
wil niet zeggen dat de fout onder bespreking geoorloofd is.
Dat zou kunnen, maar het plagiaat van het te bespreken geval is een
secundaire kwestie. het gaat om seriële leugenachtigheid.
En dat anderen door omstandigheden vrijuit zijn gegaan, staat tegenover
talloze weer anderen wel zijn vervolgd en bestraft.
En hier naast herhaling weer een redenatiefout: er is de PVV'er geen
tweede kans geboden door de instanties die de sanctie hebben opgelegd.
Die Arday zou ongetwijfeld tweede, derde en vierde kansen zijn geboden als
hij de rit had uitgezeten.
En dat klopt vermoedelijk allemaal, maar slaat niet op het geval Arday.
Het geval Arday is dat van een pathologische leugenaar.
En ook dat klopt.
Dat is een leugen: voor de meeste heeft het wel nadelige gevolgen.
En dat is het geval van degene die een pathologische leugenaar is maar
in het openbaar tot een Heilige is verklaatd. Die
Ostayen gaat hard richting niveau Arday, dus.
De overbekende leugens van zwarten en andere niet-blanken in posities
vanm maatschappelijk privilige, die ze bijna zonder uitzondering hebben
gekregen door het bestaan van personen in de elite die ook dit soort dingen
beweren, en de eigen groep die dit soort dingen beweert: "Des harder je
"RACISME!!! roept, des te meer kans als zwarte om een prestigieus baantje te
krijgen.". Het Sylvana Simons-syndroom
.
Een leugen. Geen enkele twijfel. Als het waar zou
zijn, zou je, om geloofwaardig te blijven en je betoog hard te maken, hier
aan de schandpaal waardige onvolkomenheden van jezelf moeten opbiechten.
Dat gebeurt niet terwijl het makkelijk kan, dus dit is een keiharde leugen.
Een gore leugen: het absoluut niet over de onvolkomenheden, maar op de
eraan voorafgaande Heiligverklaring. Het ging om de
Morele Val.
Een gore leugen: het heeft allemaal niets met de wetenschap te maken.
Als vorm van bewijsvoering een Petitio principii: de conclusie
wordt gebruikt is de argumentatie: er is sprake van racisme bij de
behamdeling van Arday, omdat er spake is van racisme, bij de behandeling van
Arday.
Een herhaling van de eerdere stelling waarvoor in de tussentijd geen
argumenten zijn geleverd. Omdat het niet gaat om het
plagiaat van Arday, maar diens Heiligverklaring en Morele Val
En daar is De Oude Bron van Het Pathologische Liegen
. Het Oude Testament.
Oftewel: "Ik haat de blanken, maar blijf te midden van de blanken wonen
omdat daar natuurlijk het meeste te parasiteren valt. Ik kan geen professor
in de socoilogie worden in Afrika of het Midden-Oosten".
Dram, dram, dram ... Het gaat niet over het
plagiaat ...
Waar de Joodse fantast last van heeft ...
... is de kleefkracht van het anderen de schuld geven van het eigen
falen. De basale en banale psychologie
: "Wij dansen rond Het Gouden Kalf, dus iedereen danst
rond Het Gouden Kalf".
Een gore leugen: iedereen heeft er vrij toegang, na vertoonde
competenties. En zwarten krijgen extra steun, net als
moslims, trouwens. Daar zijn allerlei potjes voor.
Dram, dram, dram ... Het gaat niet over het
plagiaat ...
Een gore leuegn: er is geen ongelijkheid. Er is verschil in competentie.
Afrika versus China.
Pure Wokistische Gorigheid. "Kijk eens hoe GOED!!!
ik ben". Gunst, het is bijna nog erger dan het
standaard Gore Wokisme op pagina 2 ...
Het wokisme is iets van alfa-intellectuelen, en het alfa-intellectualisme
wordt bedreigd door AI. Verhaaltjes verzinnen en plaatjes maken blijkt AI ook
te kunnen, doodgewoon door de menselijke varianten te combineren.
Om heel precies te zijn: wat de menselijke variant presenteert als eigen en
creatief werk, is ook ererns tussen heel vaak tot bijna altijd ook gewoon
een combinatie van werk dat erder gedaan is. Wat soms zelfs gewoon wordt
toegegeven. Vandaar ook de extra waarde die men hecht aan iets dat echt nieuw is
en ergens op slaat. Maar het "run of the
mill" zogenaamd creatieve alfa-intellectuele product is ook gewoon
combineren. En dat kan AI net zo goed.
Dus is het gekrijs uit die hoek hemeltergend. M. van
Ostaijen is het ook opgevallen, maar het schrijft in de Vuilniskrant, dus
heeft het over de andere kant (de Volkskrant, 22-09-2026, column door Marc van Ostaijen,
bestuurssocioloog):
De start en het einde van het verhaal. 'Het
AI-extremisme tiert welig' Waar dan?
Ergens in Amerika, misschien, maar voor zover waargenomen vanuit hier,
alleen daar waar gesteld wordt dat dat AI-extremisme er is en vervolgens met
verbale atoombommen bestreden wordt. Er schijnen een
paar AI-topmensen een boek te hebben geschreven ...
Wat welig tiert is de AI-haat terreur.
Dat 'sommigen' en 'anderen' zijnde de collectiviteit van de
alfa-intellectuele terroristen die de media domineren, en wier persoonlijke
belangen geschaad worden. AI zou bijvoorbeeld
onmiddellijk dit ...
... weerleggen, aan de hand van de voorbeelden van boekdrukkunst,
weefgetouw, stoommachine, elektriciteit, telegraaf, telefoon, radio,
televisie, computer, satelliet, internet, enzovoort.
Er zijn tegenvoorbeeld, maar de fout is dus deze:
Neen! Maar er is een belangrijkse extra te melden:
om AI deze direct aanwijsbare fout te laten aanwijzen, moet je AI daar
concreet om vragen. Doe je dat niet dan geeft AI het
antwoord dat het het meeste aantreft in haar bronmateriaal, en haar
bronmateriaal is wat er in publicatie, en qua hoeveelheid dus in de media,
verschijnt, en die media zijn een grote wokistische moderpoel, dus je krijgt het
Ostaijen antwoord. Al drie of vier keer heeft deze
redactie op die manier AI-antwoorden moeten corrigeren.
Het verschil met mensen, die precies hetlefde doen: AI geeft toe dat het een
fout heeft gemaakt. Mensen doen dat zo zeldzaam dat je het met
een gerust hart "nooit" kan noemen. En dáárom, is AI zo
groot gevaar voor de wokisten: hun leugenterreur dreigt ontmaskerd te gaan
worden. En AI erkent dat het zo werkt. In het eerste
ervaringsgeval ging het over de Challenger-ramp, waarover gesteld werd
dat er geen voorbode was van de ramp. Deze redactie had die voorbeoden gezien
in een vakblad genaamd Flight International, en vroeg AI daarop te zoeoken.
Waarop het kwam met de door deze redactie gelezen en in het archief van het blad gevonden
bron van die voorbode, precies datgene wat later tijdens het onderzoek
naar de ramp naar voren kwam. Maar je moet dat soort
dingen expliciet vragen aan AI. Gevraagd naar de discrepantie met het eerste gestelde, was het
antwoord: "AI geeft in eerste instantie het meest voorkomende antwoord, de
consensus. Als het specifieke vragen krijgt die op een tegendeel wijzen,
schakelt het over op een analytische modus".
Een proces en uitleg die zich nog twee of drie keer herhaald heeft.
Dus dit
... is dus half waar, en niet heel veel beter dan geheel onwaar, wat het
niveau is van de meeste andere beschrijvingen van de werking. Dat komt omdat
wat alfa's doen met AI, hetzelfde is wat ze met de rest van de wereld
doen, dit:
... en dus AI nooit kunnen confrontreren met 2 + 2 = 4, want dat gaat
tegen hun hele levensfilosofie in. En dus wat ze
terugkrijgen van AI ...
... zijn hun eigen vaagheden. En in dat veld van vaagheden
kunnen ze dan hun ideologieën kwijt zoals hun 2 + 2 = 5 ideologie dat
allochtonen een verrijking zijn, dus kan je de werkelijkheid ...
... de vrouwenscheiding die ze meegebracht hebben uit hun achterlijke
culturen (het voorbeeld dat langskwam vandaag), alleen maar bestrijden door het
bestaan, of het bestaan van een werkelijkheid, te ontkennen, en te vervangen door
te zeggen dat we leven in een wereld van vaagheid waar 2 + 2 = 5
ook waar kan zijn. Deze opmerking van Ostaijen ...
... is dus inderdaad half waar. Waar voor degenen die AI gebruiken op de
manier die dezelfde is als de manier waarop hun eigen breinen werken, wat dus
hetgene is dat AI imiteert en reproduceert, tenzij je betere vragen gaat
stellen. Aan het einde constateert Ostaijen een deel
van de werkelijkheid:
Waarbij dat laatste, hoe logisch lijkend ook, ook maar een aanname is.
Empathie is een proces werkend in het brein, en het brein is ook gewoon maar een
ingewikkelde automaat
.
Maar dit doet er in de praktijk ongetwijfeld allemaal
weinig toe. Er zijn over alle aspecten van het wokisme en
alfa-intellectualisme in het algemeen wel eens tegengeluiden gehoord.
Het heeft op termijn nooit maar dan ook nooit geholpen.
Niet alleen is het doorgegaan, het wokisme, het steeds erger worden ervan is
gewoon doorgegaan.
Met enige onderbreking weer eens een geluid vanuit
de hoek van de sociologie. Met een bekende sociologische manier van
redeneren (de Volkskrant, 17-11-2026, column door Marc van Ostaijen,
bestuurssocioloog):
Geinig, hè ... Dat zich indelen bij de wetenschap, terwijl dat in de
taal van de wteneschap, het Engels, gewoon absoluut niet het geval is. In
het Engels is "wetenschap", "science", en "science" is natuurwetenschap. Wat
Van O. doet, is "humanities". "Mensstudies".
En dat gaat 'ie zo meteen demonstreren. Eerst nog even
de aanleiding voor dit stukje hoogdravendheid:
Iets in de politiek, zegt de kop. Nu weet iedereen
die in de tijd van noteren leeft dan wel onmiddellijk waar de socioloog op
doelt, vandaar misschien dat de details, de werkelijkheid, pas op driekwart
van het artikel komen. En dus ook even hier nog niet komen met snuggere
opmerkingen als: "Wat een reëel probleem genoemd wordt en dus wat niet, is
ook al politiek, want het reële probleem van de massa-immigratie
(islamisering, allochtoon wanpresteren, ...) mag van 'de politiek' niet als
'probleem' benoemt worden". Waar de socioloog op
doelt, is dus ...
... de kabinetscrisis. Moet je dat weer gaan
uitleggen ... Gelukkig was dat al eerder gedaan: er
is een minderheidskabinet van D66, VVD en CDA, omdat onder druk van de
wokistische sekte de VVD samenwerking met PVV en FvD heeft uitgesloten. Terwijl
er in de Tweede Kamer een meerderheid is van VVD, PVV, FvD en Ja21. Een
rechtse meerderheid, dus. De combinatie D66, VVD en
CDA met Pro heeft ook een meerderheid, maar dat is dus de meerderheid van een
monsterverbond. Het enige dat ze
politiek-maatschappelijk bindt, is het zijn van de alfa-intellectuele
besturende elite. De globalistische islamiseerders en
omvolkers. Nou moet een regering ook economische
besluiten nemen, en vooral opvallend zijn die aangaande de financiën; het geld.
En omdat er extra geld nodig is voor met name de EU en de giften aan
Oekraïne, moet er dus ergens extra geld gevonden worden. D66 en CDA willen
dat doen met extra belasting voor rijkeren en vermogenden.
De VVD is daar tegen. Maar met hulp van Pro en een
reeks kleinere partijen en de VVD stemmende tegen, is dat belastingplan toch
aangenomen in de Tweede Kamer. En nu is de VVD boos,
en dat is bij monde van fractieleider Dilan Yesilgöz, een favoriet kop van
Jut voor de wokistische media omdat ze ooit de PVV niet wilde uitsluiten.
De Vuilniskrant heeft er een heel Noors bos aan besteed om dat om te keren.
Maar nu werd diezelfde Yesilgöz dus in de wielen gereden met hulp van het
wokisme, en in haar boosheid riep ze om "een fundamentele reset".
Van het hele regeergebeuren, dat is. Oftewel: er was een kabinetscrisis.
Oftewel: die kabinetscrisis gaat over de lastenverdeling.
En met zijn kritiek op die kabinetscrisis, krijg je bijna de indruk dat de
socioloog de lastenverdeling geen belangrijk politiek-maatschappelijk punt
vindt. Wat vindt 'ie dat dan wel?
Gelukkig krijgen we een lijstje:
Geinig, weer ... Stikstof: een wokistische hoax
ervoor bedoeld om landbouwgrond te gaan besteden aan de behuizing van nog
eens 10, 20, 30 miljoen barbaren erbij. Oekraïne: het
klassieke voorbeeld van goed geld naar kwaad geld gooien: we hebben er niets
te winnen, behalve het gaan voeren van een nog oneindig veel duurdere
oorlog. Klimaat: kunnen we zo weinig aan doen, globaal
gezien, dat het de facto niets is, en je dus vooral geen substantiële
bedragen eraan moet besteden. Wil je echt iets doen, zie dan het volgende
punt. En tenslotte: de
woningnood. Waar de wokistsche sekte absoluut niet iets aan wil doen behalve
boeren van hun grond jagen, omdat dat een rem op de massa-immigratie van
barbaren zou inhouden. En de massa-immigratie van
barbaren is het belangrijkste dat er is, en wie daar tegen is, is een racist
en wil mensen deporteren. En dan zijn we nog niet eens
toe aan wat aanvankelijk de kernboodschap van deze redactie is ...
Maar daarvoor moeten we weer terug naar het abstractere betoog van de
socioloog.
Nu is bij het alfa-intellectualisme de navelstaarderij altijd al een
intrinsiek probleeem geweet. Daar heeft vrij lang geleden Betrand Russell
al
eens de staf over gebroken. De echte wetenschap, de natuurwetenschap, heeft
daar veel minder last van, hoewel alles natuurlijk beter kan.
En slechter is het natuurlijk bij ...
Wat bezwaarlijk is want:
Dus dat gaat de socioloog veel beter doen. In de praktijk. Hier zijn
namelijk de uit het bovenstaande weggelaten voorbeelden van mediaproducten
die aan zelfreferentie doen:
Respectievelijk rechts, rechts, rechts en rechts, rechts, rechts, rechts
en rechts. Valt u misschien iets op?
Patroontje hier of daar? Vooraf hadden we ons
voorgenomen om hier iets te gaan zeggen als "Wokistische meningne in een
wokistisch medium. Ook een vorm van zelfreferentie", maar daar lijkt toch
iets te rammelen. Het is tenslotte vanzelfprekend dat je in een wokistisch
medium wokistische meningen krijgt. Oh nee, dat zit
wat anders: ze zien zichzelf natuurlijk niet als een wokistisch medium.
Maar als, zeg, een "wetenschappelijk" want objectief medium, want ze laten
"wetenschappers" aan het woord. Mensen zoals Léonie de
Jonge, Sarah de Lange, Wim Voermans, Leo Lucassen, Cas Mudde, Beatrice de
Graaf, Claes de Vreese, James Kennedy, enzovoort.
Allemaal "wetenschappers" met een wokistische mening.
Oh nee, nu zijn we weer wetenschappelijk aan het denken en oordelen.
Tja, dat is het probleem met zelfreferentie
, hè ... Je bent voortdurend aan
het draaien in cirkeltjes. Bij het openen van deze
verzameling kom je in het voorbijgaan ook die opmerking over "Het
doodschoppen niet waard" tegen en denkt dan automatisch bij jezelf: "Is dat
niet wat hard?". Nou, nee, dus, blijkt maar weer.
Misschien is het zelfs erger dan het sloopwerk van lieden als
Schimmelpenninck
en Sitalsing
, wnant, hoewel minder aansprekend bij het woke
vuilnis, heeft het bij velen wel het aura van iets als "wetenschap" om zich
heen, welk begrip hier dus ook bijna onherstelbaar bezoedeld wordt.
Naar PC club
, of site home
·.
|